Uit mijn netwerk kwam ik in contact met een ondernemer, 62 jaar jong en ruim 40 jaar zelfstandig ondernemer met een tot enkele jaren terug een goed lopende winkel. De komst van de grote filiaalbedrijven, internet en de teruglopende bestedingen noodzaakten hem om te stoppen.

Ik wil hier even terugkomen op mijn vorige column waarin ik aangaf dat veel ondernemers struisvogel politiek bedrijven. De opmerking dat zaken doen anno 2011 anders is, weet iedereen, doch als je maar 100 euro bezit kun je geen 1000 euro uitgeven, dat is wat de strekking was van mijn column...

Nu het tij keert bellen ze op, “Aloy kun je me helpen want de deurwaarders staan op de stoep, de omzet loopt terug en ik weet niet meer wat te doen. Ik raak nu alles kwijt en de bank geeft geen krediet meer, wat moet ik doen?

We zijn er weer. De een verregent, de ander lekker bruin gebrand. Maar misschien ben je wel helemaal niet weg geweest. Je had bijvoorbeeld geen tijd en geld om even een paar weekjes te genieten van partner, kinderen en/of vrienden. Hoe het ook zij, ik hoop dat jullie er weer tegenaan kunnen.

Het was me het weekje wel in Engeland, plunderingen en vernielingen, het leek wel oorlog. Tegelijk denk je , zou zoiets in Nederland ook kunnen ontstaan. Eerlijk gezegd denk ik soms van wel. Ook in Nederland zijn we hard op weg om overal op te bezuinigen, vooral op onderwijs. De meest domme zet van de regering. Je leest het regelmatig in de krant, tekort aan metaalbewerkers, tekort aan IT,ers. Is het dan verstandig te bezuinigen op onderwijs.